dinsdag 19 maart 2019

‘Zeven Nachten’ – Simon Strauss


Genre: roman
Uitgever: Nieuw Amsterdam
ISBN: 978904682463
Uitvoering: Gebonden
Aantal pagina's: 112
Uitgave: februari 2019

Met dank aan Nieuw Amsterdam voor het recensie-exemplaar.

Samenvatting van het verhaal

“Ik schrijf dit hier uit angst. Uit angst voor vloeiende overgang. Uit angst niet eens te hebben gemerkt dat ik volwassen ben geworden.” Hoofdpersoon S. is bang voor wat komen gaat. Bang om er ineens achter te komen dat zijn leven is veranderd in een sleur waaruit niet te ontkomen is. Bang om zijn jeugd achter zich te laten en te verzanden in rekeningen die betaald moeten worden, vakanties die gepland moeten worden, het leven van alle dag. Hij heeft de hang naar een groots en meeslepend leven en vreest dat de op de loer liggende volwassenheid daar geen ruimte voor biedt.

Wanneer hij T. tegenkomt, een relatief onbekende van hem, gooit hij alles er uit. Al zijn vragen, twijfels, zijn wrevel. T. luistert onafgebroken en doet hem een voostel. Iedere avond om zeven uur zal T. zich melden bij S. om hem op strooptocht door de stad te sturen. Steeds zal hij een zonde ontmoeten, één van de zeven hoofdzonden. “Zodat je er een vindt waar je je goed bij voelt. Of je er voorgoed van afkeert.” Een nacht krijgt S. de tijd om de zonde te beleven. Maar voor de ochtend aanbreekt, moet hij zeven bladzijden hebben geschreven. Tot zeven uur, zeven bladzijden, zeven nachten. S. heeft voor zijn gevoel geen alternatief en gaat op het voorstel in. S.beschrijft  de zeven hoofdzonden: Superbia-Hoogmoed, Gula-Gulzigheid, Acedia-Luiheid, Avaritia-Hebzucht, Invidia-Jaloezie, Luxuria-Wellust, Ira-Woede. Om de dreigende toekomst nog één keer te ontlopen.

Zal het hem helpen, zal hij na het voltooien van deze proef werkelijk zijn toekomst kunnen ontlopen? Of ligt zijn toekomst al vast en is er geen weg terug?

Conclusie

Het eerste hoofdstuk, voordat de zeven hoofdzondes beschreven worden, maakte mij nieuwsgierig. Maar helaas maakte de rest van de hoofdstukken niet dat mijn nieuwsgierigheid werd bevredigd. Het kwam op mij over als vooral veel woorden en weinig actie. De indruk wordt gewekt dat de schrijver actief de hoofdzonden opzoekt, maar daar blijft het dan ook bij. Je krijgt niet het gevoel dat de schrijver je meeneemt op zijn zoektocht. Je leest eerder als buitenstaander een zwak relaas van wat een literair stuk had kunnen zijn. De hoofdpersoon wekt bij mij weinig emotie op. Eerlijk gezegd vond ik het een opgave om het boek uit te lezen terwijl het per hoofdstuk maximaal tien pagina’s behelst. Wat ik erg jammer vond want het uitgangspunt van het boek sprak mij erg aan.

Bij het zien van het kleine handzame boekje denk je je wel een paar uurtjes te kunnen vermaken. Maar niets is minder waar in mijn optiek. Ik vind het boek  hoogdravend, saai en langdradig. Er is geen samenhang en geen moment van verrassing. Het in Duitsland zo geprezen debuut van de schrijver Simon Strauss kan mij niet bekoren. Ik kan ook niet anders dan het boek één ster toe te kennen.

Natascha Tielemans-Oosterbaan – gastrecensent De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: