maandag 27 mei 2019

‘Kat over de drempel’, Alfie 1 - Rachel Wells



Genre: Feelgood 
Uitgever: HarperCollins 
ISBN: 978 94 027 0285 9
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 254
Uitgave: 26 maart 2019

Met dank aan Uitgeverij HarperCollins voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

“Ik drukte mijn pootjes tegen mijn oren. Het duizelde me allemaal. In de afgelopen twee weken was ik mijn bazinnetje kwijtgeraakt, de enige mens die ik ooit had gekend. Mijn hele leven stond op zijn kop: mijn hart was gebroken, ik was eenzaam en, zo bleek nu, ook nog dakloos. Wat moest een kat als ik in hemelsnaam beginnen?” -blz,7-

Alfie-Kat over de drempel is het eerste deel in de Alfie reeks van Rachel Wells. Toen ik zag dat deze serie uit was moest en zou ik deze boeken lezen. Want ja, als groot kattengek, of eigenlijk gewoon professioneel crazy cat lady, is een boek over katten natuurlijk geweldig, helemaal als het er drie zijn! Ik begon er dan ook gelijk in te lezen toen ze door de postbode aan de deur werden gebracht. En wat hou ik van dit boek!!!

Alfie is een jonge kat die zijn bazinnetje verliest, ze is al oud en komt te overlijden. Haar dochter wil Alfie niet overnemen en zij en haar man willen hem naar het asiel brengen. Dit mag Alfie absoluut niet overkomen, het asiel is
gevaarlijk voor katten en wie zegt dat hij daar ooit een nieuw baasje vindt? Hij besluit dan ook om weg te lopen. Alfie zwerft een lange tijd alleen en eenzaam over straat, bang en onervaren als hij is als zwerfkat. Hij kan er niet aan wennen, zijn eens zo vertrouwde veilige leventje is binnen korte tijd verschrikkelijk veranderd, buiten op straat is het leven vol gevaren en hij heeft honger en dorst, het is koud en hij voelt zich zo ongelooflijk eenzaam. Ondanks al deze ontberingen zet hij heel dapper voort in zijn zoektocht om een nieuw huisje te vinden. En dat huisje vindt hij, in de straat Edgar Road.

“Wat heb ik in hemelsnaam gedaan?’ snikte ze luid. Ik schrok van het geluid, maar ik schrok ook van haar plotselinge radeloosheid en ik wist wat me te doen stond. Het leek wel voorbestemd dat ik hier was beland; ik had ineens een doel. Misschien kon ik Claire net zo goed helpen als zij mij? Ik stak de bank over en nestelde me tegen haar aan, met mijn kop op haar schoot. Ze begon me werktuigelijk te aaien, en hoewel ze nog steeds snikte, bood ik haar de troost die ze nodig had en zij deed hetzelfde voor mij. Want weet je, op dat moment begreep ik diep in mijn hart dat we zielsverwanten waren. Ik was thuisgekomen. – blz,37-

Claire betrekt net haar nieuwe woning, ook zij is heel erg eenzaam na haar scheiding en ontzettend verdrietig en als Alfie dan ook voor haar staat is ze gelijk verkocht, ze is zo ontzettend lief voor hem. Al snel raken Claire en Alfie aan elkaar gewend en wonen samen in hun huisje, Alfie vindt het verschrikkelijk om te zien dat Claire zo ongelukkig is en zoveel moet huilen, hij wil niets liever dan haar weer gelukkig krijgen. Maar ook Alfie zelf is bang, stel je voor dat hij ook Claire verliest, dit mag natuurlijk niet gebeuren, hij kan er niet weer alleen voor komen te staan. Hij besluit dan ook een drempel-kat te worden, en gaat op zoek naar meerdere huisjes waar hij een thuis vind. Hiervoor zal Alfie al zijn charmes in de strijd moeten gooien en al snel wint hij steeds meer harten voor zich van enkele bewoners aan de Edgar Road. Alleen meerdere huizen betekent ook meer zorgen om de mensen, Alfie is een gevoelige en dappere kat die al zijn mensen heel graag gelukkig ziet, hij heeft daar dan ook alles voor over om dat voor elkaar te krijgen.

“Ieder van hen had me op zijn eigen manier nodig en ik beloofde elke dag

plechtig dat ik er voor hen zou zijn en ze allemaal zou helpen. Ik had het
overleefd en nu zou ik ook anderen helpen te overleven.” -blz.128-


Kat over de Drempel wordt verteld vanuit de ogen van Alfie zelf. Dit vond ik geweldig, ik heb al veel boeken over katten gelezen maar nog nooit eerder een die was verteld vanuit de kat zelf, niet op deze manier, kinderboeken daarbuiten gelaten natuurlijk. Rachel Wells heeft een heerlijke vloeiende en beeldende schrijfstijl, al vanaf de eerste bladzijdes zat ik volledig in het verhaal en mijn liefde voor Alfie was een feit. Wat een heerlijk boek, je kunt alles even van je laten afglijden en je onderdompelen in Alfie’s wereld, hoe fijn is dat. Af en toe heb je gewoon dit soort boeken nodig, heerlijke feelgoods die de wereld weer even beter maken en je weer lekker laten voelen en als die boeken dan ook nog eens over een kat gaan, tsja dan ben ik helemaal blij. Ik heb werkelijk genoten van dit boek en in mijn hart is er een warme plek voor Alfie bijgekomen. 

Dit boek is een ware aanrader voor iedere kattenliefhebber, maar zelfs als je niet per se een kattenpersoon bent is dit alsnog een heerlijk wegleesboek. Geweldig vlotte schrijfstijl, fijn verwoord en neemt even al je zorgen van je af. Ik hou ervan, van mij krijgt dit boek dan ook 5 sterren!

En dan nog even deze quote die elke kattenliefhebber volmondig kan beamen;

“Maar ze kende mijn levensmotto natuurlijk ook niet: vertrouw nooit iemand die
niet van katten houdt” – Alfie.blz.173-


Bren de Wit
De Perfecte Buren


Geen opmerkingen: