woensdag 9 oktober 2019

'Vechten of vluchten’ – Els Hovinga

Genre: roman
Uitgever: Nobelman
ISBN: 9789491737466
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 240
Uitgave: juli 2019

Dank aan Uitgeverij Nobelman voor het beschikbaar gestelde recensie-exemplaar.

Renate werkt met veel toewijding in de exclusieve kledingzaak van de familie Veninga in Groningen. Ondanks dat ze international business heeft gestudeerd is ze tot op heden met veel plezier in dit familiebedrijf blijven hangen. Haar vriend Michiel ergert zich hieraan. Hij vindt haar overgekwalificeerd voor dit werk en zou daar zelf nooit genoegen mee nemen, dat past helemaal niet in zijn plannen. Michiel blijft net zo lang naar de perfecte baan zoeken als nodig. Maar tot op heden is niets goed genoeg voor hem en dat zet druk op de relatie. Zelf heeft Renate er totaal geen moeite mee om, zoals haar vriend dat zegt, beneden haar stand te werken. Wanneer Hugo, de charmante zoon van de eigenaar ineens op het podium verschijnt en kenbaar maakt dat hij straks de zaak gaat overnemen verandert dat de sfeer bij Veninga.

Maar er speelt buiten de thuissituatie en het werk ook het een ander dat de aandacht vraagt. Fleur, nichtje én de beste vriendin van Renate, heeft haar hulp nodig nadat ze een enorme stomme fout heeft begaan tijdens een reünie. Renate wordt hierdoor overdonderd zonder hiervan de gevolgen goed in te schatten. Toch overheerst haar loyaliteit naar Fleur en ze neemt de verantwoording op zich. Dit heeft vervolgens een sneeuwbaleffect dat op het werk door Hugo wordt opgemerkt. 

Vechten of vluchten is een leuk, toegankelijk verhaal. Renate en Michiel zie ik voor me als een yuppenstel dat materialistisch is ingesteld en erg gefocust op uiterlijk vertoon. De reden dat Renate bij Veninga werkt ligt dan ook in het verlengde van haar wens om er altijd tiptop uit te zien. De merken vliegen je dan ook om de oren maar dat beperkt zich niet alleen tot kleding. Hierdoor is het hele verhaal daarvan doordrenkt. Alles draait om geld, status en merken. Hierdoor doemde de term snobisme in mijn gedachten op: alleen leuke kinderen staan op de wishlist, uiteraard in merkkleding. Er moet minstens sprake zijn van een statig huis met twee dure auto's op de oprit en uiteraard die succesvolle baan die dat alles mogelijk maakt. Een en al uiterlijk vertoon en kortzichtig. In het begin van het verhaal is dat nog grappig maar op een gegeven moment weet je het wel en ben je nieuwsgierig naar het ware verhaal achter dit alles. Gelukkig komt Hovinga je daarin iets in tegemoet.

De emoties waarmee Renate te maken krijgt zijn te plaatsen bij een vrouw van haar leeftijd en ontwikkelingsfase. Het maken van keuzes die de basis leggen voor de toekomst zijn voor vrouwen nu eenmaal leeftijdsgebonden. Dat je dan je leven eens tegen het licht houdt is goed voor te stellen. Ik had graag meer verdieping in die emoties gezien, ik denk oprecht dat Hovinga dat zou kunnen en ook het verhaal leent zich daar wel voor. Maar helaas blijft alles wat op de vlakte. Naar mijn mening blijft hier een kans onbenut want Renate gooit wel telkens een balletje op, bijvoorbeeld met haar interne mantra, dat ze toe is aan een extra dimensie in haar leven. Ze stelt zichzelf veel levensvragen die het waard zijn om beantwoord te worden. Zo is er sprake van liefdesperikelen, een laag zelfbeeld en keuzestress. Ingrediënten die beter uitgewerkt hadden kunnen worden waardoor dit verhaal misschien wat minder luchtig zou zijn geworden maar wel meer indruk had gemaakt.

Ondanks bovengenoemde zaken leest Vechten of vluchten wel vlot weg en met luchtig is niets mis. Je hebt het boek zo uit en het gevoel dat je een iets hebt gelezen in de sfeer van Cathy Kelly of Jill Mansell blijft hangen, de cover werkt daar ook aan mee. Er is niets mis mee om lekker ontspannen een luchtige roman lezen, zonder al te veel verdieping. Conclusie is dat de charme van dit verhaal vooral zit in de diversiteit aan personages. Dat in combinatie met de toegankelijke schrijfstijl zorgt voor een plezierige leeservaring die drie sterren krijgt.
Noot voor de redactie: het boek heeft een uitermate klein lettertype, dat leest niet prettig. Ook bevat het verhaal diverse foutjes en ontbreken er geregeld leestekens. Daar zou nog even naar gekeken kunnen worden. Het zijn geen storende fouten die het verhaal inhoudelijk beïnvloeden maar wel opvallende. 

Patrice 
De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: