zaterdag 23 mei 2020










ONS BLOG VERDWIJNT
ONZE WEBSITE VERSCHIJNT !!

WIJ ZIJN VERHUISD EN JE VINDT ONS OP:



WE ZIEN JE DAAR GRAAG TERUG ūüėä


PATRICE - NANCY - KARIN
en het voltallige team van Perfecte Buren

WE ZIJN BEREIKBAAR VIA MAIL OP










vrijdag 22 mei 2020

‘Stormwaarschuwing’ – Maria Adolfsson

 

Genre: thriller

Uitgever: Luitingh Sijthoff
ISBN: 9789024582402
Uitvoering: paperback

Aantal pagina's: 446
Uitgave: april 2020


Dank aan Uitgeverij Luitingh Sijthoff voor het beschikbaar stellen van een recensie-exemplaar. 

Het eerste deel in deze Zweedse thrillerreeks Misleiding, bracht een aangename kennismaking met de karakteristieke en ietwat mysterieuze Inspecteur Karen Eiken Hornby met zich mee. Vooral dankzij deze intrigerende personage was ik erg benieuwd naar het vervolg Stormwaarschuwing

Na het turbulente slotstuk in Misleiding blijkt dit verhaal al snel zowel een vervolg als een op zich staand verhaal te zijn. De persoonlijke verhaallijn rond Karen wordt verder uitgewerkt en er doet zich een politieonderzoek voor. In dat opzicht niets verrassends ten aanzien van het vorige deel. Maar toch...

Karen verheugt zich niet echt op de aankomende periode, het is december en kerst dient zich aan. Ze is, na wat er zich o.a. in Misleiding is voorgevallen, nog steeds met ziekteverlof en kan, ongedurig als ze is, niet wachten om zich op haar werk te storten. Lang was dat het enige wat haar dreef, wat haar staande hield. Met een beetje geluk hoopt ze de kerstperiode te kunnen skippen met dé ultieme reden: werk.

Het is alsof haar gebeden worden verhoord want ze kan aan de bak. Op Noorö, een van de eilanden van Doggerland, wordt het lichaam van een man gevonden. Het betreft een moord en Karen wordt ingezet bij het onderzoek. Ze is een politievrouw in hart en nieren en Karen geeft alles. Precies dat kán soms behoorlijk botsen met zaken die niét werk gerelateerd zijn. Vooral wanneer werk en privé onverwacht met elkaar in conflict komen is het moeilijk om een lijn te trekken en objectief te blijven. Voor Karen geldt dat niet anders. De vraag is, hoe gaat ze dit tackelen?

Een tweede moord zorgt voor bovenstaand dilemma. In Misleiding, het eerste deel van deze reeks hebben we al kennis kunnen maken met de uitgesproken Karen. Ze is een sterke vrouw maar heeft zo haar issues. Hierover kom je al behoorlijk wat te weten in deel 1. Opvallend aan dít deel is dat je het eerste helemaal niet per se gelezen hoeft te hebben om het verhaal te kunnen volgen. Ondanks dat het perfect aansluit op het voorgaande is dit boek prima los te lezen van Misleiding.

Met de ruige, rauwe sfeer die op de eilandengroep Doggerland heerst, dat overigens niet bestaat, heeft Maria Adolfsson wederom een boeiend en zeer tot de verbeelding sprekend verhaal neergezet. Haar sterke kant is absoluut het kunnen vertalen van beeld naar woorden, alles is gedetailleerd en ruim uitgelegd. Hierdoor lezen haar boeken ontspannen, waan je je ter plekke, en is er geen enkele belemmering je uren te verliezen in een goed opgebouwd verhaal.

Adolfsson vertelt prachtig en uitgemeten, zet sterke personages neer in een aansprekend verhaal maar het is met vlagen net wat te traag en van een spanningsboog is nauwelijks sprake. Toch ervaar ik deze reeks als bijzonder aangenaam, het zijn prettige boeken, lezen lekker. De omgevingsschetsen en de personages spreken dusdanig aan dat je nieuwsgierig blijft, de spanning is er dan niet echt maar dat went. Kwestie van verwachtingen bijstellen en het verhaal de ruimte gunnen.

Karen is een typische dame maar ook de overige personages zijn interessant genoeg om verdieping te cre√ęren waardoor je gefascineerd blijft. Vooral ook omdat er d.m.v. perspectiefwisselingen een verhaal tot stand komt en, omdat werk en priv√© ineens erg moeilijk te scheiden zijn, was het mooi om te lezen hoe de uitwerking van dat alles op de betrokkenen was. Emotioneel maar ook zeker praktisch gezien. Het is letterlijk stilte voor de storm. 

Je kunt gerust stellen dat ook dit deel het vooral moet hebben van de menselijke interacties en zaken die daarop volgen. Die steken met kop en schouders boven alles uit en Adolfsson lijkt te weten dat daar haar kracht ligt, aangezien dat ook in Misleiding haar Modus Operandi was. Het is duidelijk de manier van vertellen van deze talentvolle auteur. 

Het verhaal steekt verder goed in elkaar, de hoofdrol is ook nu weer zonder twijfel voor Karen, en dat werkt prima. Ik had graag in de stijl zoals de plotwending uit Misleiding nu wat meer spanning ervaren maar als je het verwachtingspatroon van een loeispannende thriller loslaat en het verhaal op zich goed op je laat inwerken, is het zeker een aangenaam boek. Je leert de mens achter het verhaal goed kennen en dat is ook meer dan interessant. De omgeving speelt een bepalende rol, die stille maar krachtige factor is mooi uitgewerkt. Ik hou daar wel van. 

Persoonlijk zou ik het predicaat misdaadroman echter beter van toepassing vinden voor deze reeks. In afwachting van deel 3 geef ik Stormwaarschuwing graag drie dikke sterren. 

Patrice
Perfecte Buren 

Lees HIER het 1e deel 'Misleiding'


‘In hechtenis’ – Nicci French



Genre: literaire thriller
Uitgeverij: Ambo Anthos
Uitvoering: paperback
Pagina’s: 438
ISBN: 9789026343339
Verschijningsdatum: april 2020

Met dank aan Ambo Anthos Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Achter Nicci French gaat het schrijversechtpaar Nicci Gerrard en Sean French schuil. Ze hebben zo’n twee dozijn boeken geschreven, maar In hechtenis is mijn eerste boek van hen dat ik heb gelezen. In hechtenis is een standalone thriller.

Het verhaal beslaat ruim 430 pagina’s en is opgedeeld in vier delen. Deel 1 begint in de gevangenis. Tabitha Hardy is opgepakt op verdenking van de moord op buurman Stuart Rees, haar voormalige wiskundeleraar √©n verkrachter en misbruiker. Ze is na jaren afwezigheid terug komen wonen in het kleine dorp Okeham. Okeham is een gesloten gemeenschap en de depressieve Tabitha maakt er geen vrienden. Ze wordt als een buitenstaander behandeld en nauwelijks getolereerd. Enkele weken na haar terugkomst wordt Rees vermoord in haar schuur gevonden. Ze gedraagt zich schuldig en weet niet te verklaren hoe Rees in haar schuur terecht is gekomen. Het seksuele misbruik dat plaatsvond toen ze vijftien was, heeft ze altijd en ook nu weer geheim gehouden. Wat natuurlijk in dit geval het perfecte motief is. Motief, gelegenheid en middelen: alles wijst naar de extreem verwarde en einzelg√§nger Tabitha.

Zo’n anderhalve maand later wordt haar een advocaat toegewezen. Een vrouw van middelbare leeftijd die Tabitha aanraadt schuld te bekennen en het seksueel misbruik als verzachtende omstandigheid te benoemen. Tabitha weet niet meer wat zij die dag heeft gedaan, en of ze √ľberhaupt onschuldig is, maar moet de waarheid weten. Zij ontslaat haar advocate en besluit zelf haar verdediging te voeren. Dit is √©√©n van de redenen waarom ik Tabitha niet kon uitstaan. Als ik van moord beschuldigd werd en minimaal 15 jaar de cel in zou moeten, √©n niets van een procesvoering wist, zou ik de best mogelijke advocaat inhuren. Ze gedraagt zich na√Įef en dom, eist rechten en is opvliegend. Allemaal eigenschappen die je erg duur kunnen komen te staan in de gevangenis. 

Wat volgt, is een ontzettend saaie eerste helft van het verhaal. Tabitha probeert een zaak op te zetten, getuigen te verhoren en bewijsvoering te vergaren. Tabitha is zo ongeveer de minst likeable persoon die ik ooit in een boek ben tegengekomen en het kon me echt niets schelen of ze nou schuldig of onschuldig in de gevangenis zat. Ik kon helemaal niet met haar meeleven. 

Pas toen ik (letterlijk) halverwege het boek was, werd het eindelijk spannend met deel 2. Daar werd het verhaal beter en las het vlot weg. Een Britse rechtszaal is mij redelijk onbekend, de beschrijving van French hielp niet, maar dankzij een aflevering van Midsomer Murders kon ik me een beeld van de zaal vormen. Het gaf me een claustrofobisch gevoel. Vanaf dat moment kon ik me een beetje identificeren met Tabitha. Maar over het algemeen wilde ik persoonlijk de celdeur achter haar afsluiten en de sleutel weggooien. Ondanks deze heftige gevoelens voor de hoofdpersoon, had ik meer plezier in het lezen van dit verhaal gekregen. Het werd spannender en mijn interesse groeide. 

Wellicht onbedoeld is de rechtszaak met meer humor beschreven en moet je soms lachen om Tabitha en heb je medelijden met de rechter die de boel in goede banen moet leiden. De vraag of Tabitha schuldig was of niet, vond ik op een gegeven moment niet meer relevant. Het ging om de geestelijke groei van Tabitha. Door haar verleden had ze zich een toekomst ontzegd. Ze moest beseffen dat vervelende dingen gebeuren, dat ze het slachtoffer was en dat ze recht had op geluk. 

Ik heb met een positiever gevoel het boek dichtgeslagen. Helaas ben ik geen fan geworden van Nicci French. Als ik in de gelegenheid ben, zal ik wel een boek van hun hand lezen, maar ik ren nu niet richting boekenwinkel voor het volgende verhaal.

De schrijfstijl is goed, maar vreselijk saai. Gelukkig redden delen 2, 3 en 4 het verhaal en geef ik het daarom 3 van de 5 sterren. De overige personages worden niet uitgewerkt. Jammer, want ik vond bijvoorbeeld Michaela erg leuk en intelligent. Ondanks haar tijd in de gevangenis, was zij niet verbitterd. Ze hielp Tabitha belangeloos en zonder haar was Tabitha nergens. Michaela verdient wel een verhaal waarin zij de hoofdrol heeft. 

Lili√ęn
Perfecte Buren


donderdag 21 mei 2020

‘Balkan Blues’ – Nils Elzenga


 
Genre: roman
Uitgeverij: Signatuur
ISBN: 9789056726447
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 205
Verschijningsdatum: maart 2020 

Hartelijk dank aan Uitgeverij Signatuur voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Nils Elzenga gaat samen met zijn vader Dik een maand door de Balkan reizen. Het is de ultieme uitdaging om hun onderlinge band, die niet meer is wat het ooit was, te versterken. In feite kennen ze elkaar amper als volwassenen en hoewel Nils snakt naar de liefde van zijn vader, ergert hij zich ook vreselijk aan hem. Dat dit gaat leiden tot botsingen is onvermijdelijk. Maar dat ze een manier moeten vinden om letterlijk met elkaar op weg te gaan ook. Tegen de achtergrond van een gebied waar de oorlog ooit heftig heeft huis gehouden, moeten Nils en Dik ook de pijn uit hun eigen verleden onder ogen gaan zien. 

Wat mij in eerste instantie aantrok in Balkan Blues was de mooie, kleurrijke cover, maar ook de ondertitel: Over de reis die ik maakte met mijn vader. Want hoe mooi is het als je herinneringen kan maken en terughalen met de degene die jou heeft zien opgroeien van kind tot volwassene? Niet iedereen krijgt of pakt die kans. Dat de auteur over hun zeer persoonlijke reis een boek heeft durven schrijven, verdient alle lof. Het is niet makkelijk om jezelf en je familie onder een vergrootglas te leggen en zo eerlijk te zijn in je observaties. Wat het heeft opgeleverd is een openhartig verhaal over familiebanden, de maakbaarheid van herinneringen en kwetsbaarheid. Dat komt binnen en doet je nadenken over de waarheid van je eigen overtuigingen.

Balkan Blues leest prettig weg en roept veel sympathie op voor zowel Nils als Dik. Uiteindelijk zijn de meest belangrijke relaties in ons leven die waarin je merkt dat de ander het goed met jou voor heeft. Ze hoeven niet perfect te zijn, als je je maar gezien voelt. Vier sterren voor deze ontroerende psychologische roman. 

Carlita
Perfecte Buren 



Boek van de maand - ‘Hij noemde me Duivelskind’ – Johnny Boll√©






Genre: thriller
Uitgever: Kramat
ISBN: 9789462421189
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 285
Uitgave: mei 2020

Met dank aan Uitgeverij Kramat voor dit recensie-exemplaar.

Johnny Boll√© is een Vlaamse auteur die we kennen van Egyptisch Blauw en BloedmaanHij noemde me Duivelskind is zijn derde thriller en ons Boek van de Maand in mei. Na Bloedmaan te hebben gelezen, waren mijn verwachtingen hoog. Ik was benieuwd!

Seth Lejeune is een knappe jongeman die zijn onzekerheid verstopt achter zijn uiterlijk. Hij ziet er tiptop uit en werkt als Head Booker Women’s Devision bij Rochelle Models. In The Stage – een discotheek - noemen ze hem Adonis. Daar fladdert hij van de ene man naar de andere. Op jacht! Tot hij Simon leert kennen. Simon die fotograaf is en vele jaren ouder dan Seth.

Wat bijna niemand weet, is dat Seth een verschrikkelijke jeugd achter de rug heeft met een aan alcohol verslaafde vader en een moeder die haar kinderen opsloot in een donkere kelder. Zijn steun en toeverlaat is nog altijd zijn grote broer Ramses. Het was hij die Seth en hun jongere zusje Isis beschermde tegen hun moeder.

Gisterenavond werd de vijfentwintigjarige man die in verband wordt gebracht met de zogenaamde ‘Sleutelmoorden’ opnieuw vrijgelaten. Het onderzoek zit muurvast.

Antwerpen is in de ban van de sleutelmoordenaar die jonge vrouwen vermoordt en achterlaat met een sleutel in de keel. Als op een nacht een collega van Seth verdwijnt en later vermoord wordt teruggevonden, is Seth helemaal in paniek. Hij weet niet waar hij die nacht is geweest. Op jongere leeftijd had hij soms ook last van geheugenverlies en hij vreest dat dit nu weer de kop opsteekt. Hoe hij ook graaft in zijn geheugen, hij heeft geen idee waar hij die nacht was of wat hij heeft gedaan.

Als Seth samen met Rochelle en hun nieuwe model Hope naar Ibiza gaan valt ook daar een dode. Alles wijst in Seths richting…

Zoals ik al aangaf, waren mijn verwachtingen hooggespannen, misschien wel te hoog. Hij noemde me Duivelskind wordt verteld vanuit het ik-perspectief en vanuit verschillende personages. Het verhaal komt traag op gang en doet – zeker in het begin – eerder aan een mysterieuze roman denken dan aan een thriller. Uiteraard weet je dat de zoektocht naar de sleutelmoordenaar er is, maar dat lijkt eerder bijzaak. Het thriller-effect laat echter op zich wachten, maar naarmate de plot vordert, wordt duidelijk dat dit de opzet is. En dit is net waar Boll√© sterk in is. Schrijven in verschillende tijden, vanuit verschillende perspectieven en verschillende verhaallijnen.

Helaas miste ik - buiten de cliffhangers - ook de sterke verhaallijnen die me in Bloedmaan aan het boek gekluisterd hielden. Ondanks de korte hoofdstukken, wisselende perspectieven en fascinerende personages in Hij noemde me Duivelskind blijft het allemaal oppervlakkig, op Seth na. Dat is jammer, want dit haalt het leestempo omlaag. Het koste me dan ook weinig moeite om het boek aan de kant te leggen.

In het verhaal zien we enkele verrassende wendingen die je niet zag aankomen. Ondanks dat dit verhaal voor mij op de vlakte blijft, er te veel losse eindjes zijn en er her en der ongeloofwaardige elementen in voorkomen, blijft Bollé verbazen. Het einde is onverwacht en ontroerend.

Met dit verhaal heeft Boll√© toch weer een vermakelijk boek geschreven, maar gevoelsmatig haalt het boek het niet qua uitdieping van de personages en spanning bij BloedmaanHij noemde me Duivelskind is gewoon een goed boek dat voor ettelijke uurtjes leesplezier zorgt, maar voor mijn gevoel had er meer in gezeten. 3 sterren.

Karin
Perfecte Buren


woensdag 20 mei 2020

‘De accountant’ – Gregg Hurwitz

 

Genre: thriller, actiethriller
Uitgever: A.W. Bruna Uitgevers
ISBN: 9789400510999
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 496
Uitgave: april 2020

Hartelijk dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Evan Smoak vult zijn dagen met het wachten in zijn extreem beveiligde penthouse op een telefoontje. Als de Nowhere Man staat hij klaar om iedereen die in de problemen zit te helpen. Het is een soort boetedoening, voor zijn tijd vroeger als Orphan X. Waar hij als geheim agent van een officieus overheidsprogramma heel wat moorden heeft gepleegd. Na jarenlang mensen te hebben geholpen met hun problemen, begint Evan te denken aan een bestaan met een normaal leven. Daarom zal hij nog √©√©n keer iemand zijn hulp aanbieden, om daarna een punt te zetten achter de Nowhere Man. Een allerlaatste klus, die wel eens moeilijker en dodelijker kan uitvallen dan verwacht….

Met De accountant heeft Gregg Hurwitz alweer het vijfde deel van de populaire Orphan X-serie neergezet. Een echte actiethriller die nog net zo krachtig en indrukwekkend is al het allereerste deel. Wederom een pageturner!

Het verhaal gaat erg spannend van start. Het volgt daarbij het gekende stramien van de vorige boeken: De Nowhere Man krijgt een telefoontje van iemand die zijn hulp nodig heeft, waarbij Evan die persoon gaat helpen. In het huidige boek zit Max Merriweather met zware problemen. Zijn neef Grant is vermoord, en deze gaf voor zijn dood iets ter bewaring aan Max. Waardoor er nu op Max wordt gejaagd. Met de hulp van Evan lijken de problemen opgelost, maar schijn bedriegt. Er komen steeds andere en gevaarlijkere personen bij kijken, met invloeden tot in de hoogste rangen. Alle aanwezige vaardigheden die Evan bezit moeten voor deze missie continu worden aangesproken. Als ook maar √©√©n iets hem in de steek laat, dan wordt dit hem fataal. 

De plot zit ook deze keer weer subliem in elkaar. Ingenieus bedacht, en je hebt als lezer geen enkel idee hoe het verder zal lopen, en hoe het uiteindelijk zal eindigen. De spanning zit er direct in en blijft door de aaneenschakeling van actiesc√®nes en de nodige cliffhangers de hele tijd aanwezig. Sommige sc√®nes zijn echt spectaculair. Toch is er ook ruimte om stil te staan bij de personages, bij hun gevoelens en wat hen bezighoudt. Dat zorgt voor een welkome adempauze tussen het vele geweld in en brengt het verhaal in balans. 

Nog meer dan in de vorige delen word je je bewust van de kwetsbare en gevoelige kant van Evan. Dit merk je aan hoeveel de zestienjarige Joey betekent voor hem, een fenomenale hacker en de laatste Orphan die hij dan ook onder zijn hoede neemt. En dan zijn er nog de gevoelens voor officier van justitie Mia Hall en haar zoontje Peter, die in hetzelfde gebouw wonen. En waarbij hun jobs een relatie in de weg staan. Je voelt de breekbaarheid en gevoeligheid in deze passages. Evan is nog nooit zo diep gegaan voor een missie als in deze. 
Naast actie, geweld en emotie, is er in De accountant zeker ook plaatst voor de nodige humor. Waar sommige sc√®nes gruwelijk of triest zijn, wordt dit gecoverd met enkele passages waar je gewoon mee moet lachen. Zo komt er een hond in het leven van Evan, die hij natuurlijk bij Joey plaatst, en vaak zorgden bepaalde conversaties echt voor een big smile. En dat is absoluut een pluspunt, het maakt het verhaal compleet. 

De schrijfstijl van Gregg Hurwitz past naadloos bij het boek. Zelfs na vijf delen is er nog geen greintje verveling of herhaling op te merken. Je merkt net dat de creativiteit van de auteur toeneemt. Dankzij korte hoofdstukken, die telkens een toepasselijke titel hebben, leest het verhaal ook extra vlot. En de beeldende manier van schrijven maakt dat je als het ware het verhaal zelf meebeleefd. Je ziet de actiesc√®nes zo voor je, en je voelt enorm mee bij alles wat er gebeurt. Een ervaring die bij elk boek sterker aan bod komt. 

De accountant is voor mij wederom een schot in de roos. Ik keek al even uit naar dit boek, waardoor mijn verwachtingen hoog waren. En terecht, dit is voor mij misschien wel het beste deel uit de reeks. Vooral door het intrigerende en sublieme plot die vol met actie en plotwendingen zit, maar ook door hoe Evan zich heeft ontwikkeld in al die tijd. Ik vind hem op zijn kwetsbaarst het best. En het compleet onverwachte einde past daar perfect bij. De accountant krijgt van mij dan ook de volle vijf sterren! Dank je voor dit prachtige boek, Gregg Hurwitz!

Severine
Perfecte Buren


‘Van de hemel in de hel’ – Jo Claes



Genre: misdaad
Uitgever: Houtekiet
ISBN: 9789089248107
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 416
Uitgave: maart 2020

Met dank aan Uitgeverij Houtekiet voor dit recensie-exemplaar.

We verlaten Leuven voor even, want Jo Claes neemt ons mee op een korte trip naar Itali√ę. Hoofdinspecteur Thomas Berg heeft een groepsreis cadeau gekregen naar Verona. Nu is een groepsreis niet echt zijn ding, maar een gegeven paard mag je niet in de bek kijken. Al vrij snel wordt duidelijk dat de gids van de groep niet echt zijn beste vriendin zal worden, dus besluit Berg dat hij beter zelf op pad kan gaan. Als hij op een avond op een terrasje koffie wil bestellen, ziet hij twee dames op hem afkomen. Hij herkent hen als de twee ‘single’ dames van zijn groep, Karin en Emmeline. Ook zij komen – net als Berg – uit Leuven. Emmeline lijkt wat afwezig, maar al snel wordt duidelijk dat zij sinds enkele dagen haar man niet kan bereiken.

Ondertussen wordt in Leuven het lijk van een man gevonden die op gruwelijke wijze om het leven is gekomen. Terug in Belgi√ę gaat Berg van het vliegveld rechtstreeks naar de plaats delict. Zou er een verband zijn met de verdwijning van Emmeliens man en de dode? Berg staat voor een gecompliceerd onderzoek waar hij kop noch staart aan krijgt.

Wie Jo Claes volgt weet dat de man een diepe interesse heeft in mythologie, hagiografie (biografie van een heilige) en iconografie (studie van het historische portret). Hij etaleert dit in zijn verhalen en dat is ook nu niet anders. De info zit mooi verweven in het verhaal en op die manier deelt hij zijn kennis zonder dat het betweterig overkomt. Met deze weetjes werkt de auteur meestal naar de plot toe. Elk detail, elke zin is van belang in zijn boeken en dat begint bij de cover. Ook deze keer geeft die exact weer wat er zich afspeelt in het verhaal.
In Van de hemel in de hel neemt Claes je mee naar Verona en Padua en krijg je de meest bijzondere bezienswaardigheden voorgeschoteld. Met passie vertelt Claes – door de ogen van Berg – over de fresco’s van Giotto, Dante’s Divina Commedia, Shakespeare’s po√ęzie en niet te vergeten ‘Shakespeare in love’, een romantische dramafilm die een belangrijke rol speelt.

Zoals altijd schrijft Jo Claes zeer onderhoudend. Zijn personages zijn zo uitgewerkt dat je je kunt inleven. Dit zorgt ervoor dat het verhaal blijft boeien. Bovendien schrijft Claes erg beeldend. Je volgt het onderzoek mee vanuit je leesplek, want als lezer moet je totaal geen moeite doen om alles als in een film voor je te zien. Berg – maar ook de andere personages – zijn heel menselijk neergezet en dit zorgt ervoor dat je zaken herkent en het geheel erg natuurlijk overkomt.

Ondertussen kent de ‘Thomas Berg’-lezer de nukken en deugden van deze Leuvense inspecteur. Hoe hij zich kan vastbijten in een zaak en dit ook van zijn inspecteurs eist, maar ook zijn liefde voor opera, wijn en orchidee√ęn. Het feit dat hij zijn eigen potje kookt en het in de liefde maar niet wil lukken is een terugkerend fenomeen dat Berg maakt wie hij is en hem geliefd maakt bij ondergetekende.

Claes heeft met Van de hemel in de hel weer een delicieus verhaal neergezet. Geen actie, geen nagelbijtende spanning, maar een ingenieuze puzzel die – hoe ingewikkeld het ook is – door Berg wordt opgelost. Ik kijk al uit naar een volgende Berg. Van de hemel in de hel is zijn 5 sterren meer dan waard!

Karin
Perfecte Buren


‘Elke maand feest!, zo deal jij met je ongesteldheid als een pro’ – Yumi Stynes & Dr. Melissa Kang



Genre: jeugd / non-fictie / (medisch) naslagwerk 
Uitgeverij: Kluitman
Uitvoering: hardcover
Pagina’s: 166
ISBN: 9789020692129
Verschijningsdatum: maart 2020

Met dank aan Uitgeverij Kluitman voor het recensie-exemplaar.

Elke maand feest!, zo deal jij met je ongesteldheid als een pro, van de titel alleen al krijg ik hoofdpijn. Als ervaringsdeskundige kan ik je verzekeren dat voor de meeste meisjes en vrouwen het elke maand definitief geen feest is! Mijn negatieve gedachten wegschuivend, sla ik het boek open. Al meteen vind ik mijn eerste kritiek: de oorspronkelijke titel van deze, eigenlijk wel medisch naslagwerk en (sociale) handleiding voor jonge meiden, is Welcome to your period! Waarom is deze titel dan vertaald als de huidige titel? Ik had bijvoorbeeld Welkom, EHBO (Eerste Hulp Bij Ongesteldheid) of Wat je moet weten over ongesteldheid o.i.d. veel beter gevonden. Alleen een man kan zoiets doms bedenken, vliegt er door mijn hoofd [met mijn ogen rollend].

Wat mij meteen opvalt, is het handige formaat van het boek. Een kleine dagboekachtige grootte, lekker handzaam. Het was leuk geweest als er achterin lege pagina’s toegevoegd waren om je eigen ervaringen in te schrijven, of die van familie en vrienden. Het boek moedigt aan om vragen te stellen en de antwoorden had je dan meteen kunnen opschrijven. De handleiding, zoals ik dit boek het best kan typeren, begint met een voorwoord van beide auteurs en tips over hoe je de handleiding het beste kunt lezen en een to-the-point inhoudsopgave. Het boek is aantrekkelijk door de kleuren en prachtige illustraties van Jenny Latham en Sam Loman. Het is een feest om naar de plaatjes te kijken.

In het boek wordt over EHBO (Eerste Hulp Bij Ongesteldheid) gesproken en ik vind dat wel fijn klinken. Van het voorbereiden op de eerste keer met een pakket (met ruimte voor medicinale chocolade) tot aan wat te doen als je totaal onverwachts voor de eerste keer (en ook voor de keren daarna) ongesteld wordt en je hebt niets mee. Ik probeerde me te bedenken hoe ik dit boek als jong meisje zou hebben ervaren. Ondanks de seksuele voorlichting op school was ik van slag toen ik mijn eerste menstruatie had. Zo’n boekje had mijn ongerustheid voor een deel zeker kunnen wegnemen. Voor de rest had ik gelukkig de steun van mijn moeder. Heel grappig, maar niet minder belangrijk, gaat een hoofdstuk over het vertellen aan je ouders/verzorgers, vrienden en eventueel je leerkracht. Dit laatste is belangrijk tijdens bijvoorbeeld gymles, schoolzwemmen of gewoon als je vaker naar het toilet moet. Als kind was ik echt wel doodgegaan van schaamte als ik het mijn vader had moeten vertellen. Het boek geeft humoristische openingszinnen voor zo’n gesprek.

Ook leuk zijn de afspraken die je met je vader kunt maken als hij normaal gesproken de boodschappen doet. Hoe en wanneer haalt wie de hygi√ęnische producten? De toon van het boek is erg opgewekt en normaal: de helft van de wereldbevolking wordt ten slotte ongesteld en het is iets natuurlijks. Soms is de toon te opgewekt: ik kreeg wel eens het idee dat een Amerikaanse cheerleader yells aan het schreeuwen was en me aan het aanmoedigen was. Zelfs bij de informatie over PMS-klachten en medicatie werd je overstelpt met positivisme. Soms wil je chagrijnig en depressief aan de chocolade zitten met een warme kruik op de buik, maar hoewel de chocolade en warme kruik geoorloofd waren, moest je blij zijn dat het lichaam en de natuur deden wat ze moesten doen. En dat kan vermoeiend zijn. 

Ik had meer willen weten over de verschillen in culturen, er wordt vluchtig over bijvoorbeeld de Indonesische cultuur gesproken. Maar buiten dat, is het boek redelijk informatief. Met duidelijke bewoordingen en tekeningen, wordt de angst voor de menstruatie geminimaliseerd. Er zit genoeg humor in om jonge meiden te boeien. Door de quotes van de auteurs en meisjes en vrouwen wordt het heel persoonlijk en intiem. Er wordt goed uitgelegd wat de verschillen in hygi√ęnische producten zijn en hoe je kunt uitzoeken wat bij je past. Zelfs ik heb na decennia menstruatie iets nieuws geleerd: wist jij dat er menstruatiebroekjes bestaan? Maar eh, dit product laat ik wel in de winkel liggen…

Dit boek kan het begin zijn van een nieuwe traditie, waar het boek van hand tot hand overgaat naar de degene die dit alles voor de eerste keer meemaakt. Het geeft medische informatie over hoe menstruatie werkt, waarom dit je overkomt en zelfs over hoe een zwangerschap ontstaat. Ook wordt er ingegaan op wat je rechten zijn als je naar de huisarts gaat en wanneer je zeker contact met deze zorgverlener moet nemen. Zelfs transgenderisme heeft een plekje in dit boek. Ik zou mijn exemplaar van het boek, na overleg met de moeder, zeker aan mijn nichtje geven. Kennis is macht en verlicht in dit geval veel angsten voor het onbekende. Jammer van de titel die vrouwen zoals ik irritant vinden en niet uit nodigen tot het lezen. Voor de rest is dit boek een goed hulpmiddel naast de seksuele voorlichting op school en bereidt het je enigszins voor op wat je kunt verwachten. 

Tot mijn grote verbazing vond ik dit boek wel een goede handleiding en informatief op een leuke manier. Hoewel sommige hoofdstukken wat diepgang misten, denk ik wel dat dit boek echt een verschil voor veel meisjes kan betekenen. Absoluut cadeau doen aan je dochters, zussen, nichtjes enz.! Een dikke 4 van de 5 sterren voor Elke maand feest!, zo deal jij met je ongesteldheid als een pro.

Lili√ęn
Perfecte Buren


dinsdag 19 mei 2020

‘A touch of gray – ontmaskerd’ - May Harper



Genre: new adult
ISBN: 1230003826522
Uitvoering: Epub
Uitgave: april 2020
Met dank aan May Harper voor dit recensie-exemplaar.
Dit boek is het eerste deel van een serie van drie. Hier maken we kennis met de personages. De ietwat onhandige Elcke, haar collega Lily en hun baas Milo, deze staat ook wel bekend als het snoepje van de uitgeverij waar ze werken.
De omgeving wordt zo mooi en gedetailleerd beschreven dat, wanneer je met je ogen dicht gaat zitten, het lijkt alsof je daadwerkelijk in die ruimte aanwezig bent.
Vanaf het begin zit er zo’n berg humor in dit verhaal dat ik daardoor geregeld met een glimlach heb zitten lezen. ‘Hoewel hij er misschien erg modern uitziet, zijn zijn idee√ęn nogal middeleeuws’. pagina 4
In het begin van het verhaal wordt het je al snel duidelijk dat Milo echt geen voorstander van het feeldgood-genre is. Milo is een uitgever met zijn eigen uitgeverij. Elcke werkt er als assistent. Milo is meer van de literaire thrillers. Met bovenstaande passage maakt Elcke heel goed duidelijk hoe ze over Milo Mills denkt. Het ongenoegen van Milo over dit genre zorgt ervoor dat het bloed van Elcke kookt wanneer ze met hem in gesprek gaat over een van haar favoriete schrijfsters.
Literatuur kan mensen veranderen, hun zienswijze op de wereld be√Įnvloeden, kan ze iets leren. Meer dan seksles zijn die boeken van jou niet en dan is het niet eens een realistische les’. pagina 32 - Aldus Milo tegen Elcke.
Het ‘gevecht’ tussen de twee over het ‘feelgood new adult’ genre maakt dat het boek vermakelijk is om te lezen. Milo schrijft het af als ‘doktersromannetjes’. Voor Milo kan het niet tippen aan de literatuur die hij uitgeeft. Maar ook zit er tussen die twee meer dan alleen de baas-en-werknemer sfeer. De personages worden zo beschreven dat je een goed beeld van ze krijgt. Zelfs de emoties die ze voelen, worden beschreven. Waardoor het voor mij een heel realistisch verhaal is.
Milo heeft twee kanten, beide kanten krijgt Elcke te zien en hierdoor raakt ze soms volledig de weg kwijt. Maar ook zij heeft haar verleden, waardoor ze een bepaald masker draagt.
Naarmate dit eerste deel vordert, krijg je steeds meer puzzelstukjes aangereikt, die ervoor zorgen dat dit eerste deel compleet is, waardoor het (eerste deel) mooi afgesloten wordt. Tussendoor word je getrakteerd op hoofdstukken uit het boek dat Elcke op dat moment leest van haar favoriete feelgood schrijfster Vanessa Gray.
Dit verhaal bevat verschillende thema’s die niet mis zijn. Loverboys, verkrachting, drugs, moord, homoseksualiteit en transgenders passeren de revue. Erg mooi neergezet. Je maakt het gevecht mee waarin ze zich bevinden en waardoor ze zijn geworden zoals ze nu zijn. Door deze thema’s zit er meer diepgang in dit verhaal, waardoor het in mijn ogen niet een doorsnee new adult boek is. Ik kijk al uit naar de delen die nog komen gaan.
Ik geef dit eerste deel van A touch of Gray 5***** sterren. Het verhaal begint als vele andere verhalen, maar krijgt door de aangesneden thema’s meer diepgang waardoor het niet een huis-tuin en keukenromannetje wordt.
Ramona
Perfecte Buren


‘Dodensteeg' - Christian De Coninck



Genre: misdaadroman
Uitgever: Houtekiet
ISBN: 9789089248169
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 287               
Uitgave: april 2020

Allereerst bedank ik Uitgeverij Houtekiet voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Dodensteeg is een vervolg op Dodendans en Dodenmars, maar is goed los te lezen. Dodendans en Dodenmars spelen zich af ten tijde van de Eerste Wereldoorlog. In Dodensteeg is de oorlog net voorbij. Kolonel Pynaert (bekend uit de eerste boeken, maar goed te leren kennen via dit boek) gaat weer aan de slag als politiecommissaris en hij zorgt er voor dat zijn ordonnans (Cyriel De Cruyenaere, ook bekend uit de eerdere boeken) aan de slag mag als stagiair bij de politie. Pynaert heeft de taak gekregen om een nieuwe politiedienst op te gaan zetten. Wanneer er in een steeg een vermoord meisje wordt gevonden, start het eerste onderzoek van de gerechtelijke brigade onder leiding van Pynaert.

Ik moest wel even inkomen in het boek. De auteur begint soms meerdere zinnen met hetzelfde woord (bijvoorbeeld drie keer een zin beginnen met ‘hij’) en dat vertraagt. Desondanks weet hij goed de lezer te boeien met de personages, het verhaal en het decor.

De meeste personages kun je al kennen van de eerder genoemde boeken. Ik heb deze niet gelezen, waardoor ik hen allemaal nog moest leren kennen. Dat ging eigenlijk heel vlot. Op momenten dat kennis uit andere boeken nodig is, wordt deze ook subtiel gegeven. Ook merk je een duidelijke ontwikkeling in de personages.

Ik vond de zinnen, zeker in de dialoog, zo nu en dan erg statig en te geformuleerd. Dat kan natuurlijk enerzijds komen, omdat het boek zich in 1919 afspeelt en men toen ook deftiger sprak, maar anderzijds voelt het te veel gemaakt.

Wel laat de auteur ook blijken verstand te hebben van die tijd en hoe alles destijds werkte. Ik heb er heel wat van opgestoken. Op subtiele manier, je ergert je er totaal niet aan, geeft De Coninck brokjes informatie.

De spanning was niet enorm hoog, maar dat hoeft ook niet. Het is immers geen thriller maar een misdaadroman. Wel vond ik dat de ontknoping iets beter uitgewerkt had kunnen worden. Het viel mij iets te onverwachts op mijn dak.

Al met al sla ik het boek tevreden dicht en zal ik zeker nog eens een boek van Christian De Coninck openslaan. 3 sterren voor Dodensteeg.

Marc-Jan
Perfecte Buren

maandag 18 mei 2020

‘Koud zonder jou’ – Igor Znidarsic



Genre: thriller
Uitgever: Karakter Uitgevers
ISBN: 9789045219080
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 317
Uitgave: april 2020

Hartelijk dank aan Karakter Uitgevers voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

In de Achterhoek worden er in enkele weken tijd twee lichamen van vrouwen gevonden die werden vermoord. Beiden kwamen op een verschillende manier om. Het recherche-duo Bianca van Dijk en Joris Vischjager staan voor een mysterie. Als er een derde lichaam wordt gevonden, vermoeden de rechercheurs dat het om dezelfde dader gaat. Alle slachtoffers zijn namelijk vrouwen van begin veertig, met blond haar en stevig gebouwd. Bianca en Joris gaan tot het uiterste om de dader te pakken te krijgen. Alleen is de prijs die ze betalen hoog… 

Met Koud zonder jou heeft Igor Znidarsic een meeslepende thriller neergezet. Het is het derde deel van de trilogie rond rechercheur Bianca van Dijk. De blindganger en De uitverkorene zijn de vorige delen.

Er is goed nagedacht over het concept van het boek. Net zoals bij de vorige twee delen is de plot erg gedetailleerd uitgewerkt, met veel aandacht voor de dader. Tijdens het lezen kom je via flashbacks meer te weten over het verleden van de moordenaar, en heb je na een tijdje wel een idee wat zijn motief is. Niet dat begrip hier op zijn plaats is, maar je voelt dat gebeurtenissen uit het verleden een sterke invloed hebben op het huidige gedrag. 

Het verhaal begint meteen spannend met de dader die zijn eerste slachtoffer zoekt. Je zit direct in de juiste sfeer, die vrij goed behouden blijft gedurende het verhaal. Hier en daar zakt de spanning wel even weg, maar doordat er verschillende verhaallijnen zijn met de daarbij horende cliffhangers, blijf je als lezer geboeid verder lezen. Tot je naar het einde toe bijna van je stoel valt van verbazing. Daar neemt het verhaal namelijk een plotse wending die je absoluut niet zag aankomen. Dit blijft nog even nazinderen.

Een van de drie verhaallijnen is het politieonderzoek waar Bianca en Joris mee belast zijn. Ze zijn op zoek naar een moordenaar, en het onderzoek geraakt niet vooruit. Bianca en Joris blijven echter niet bij de pakken zitten, en zetten alles op alles om de dader te pakken. Tegelijk worstelt Bianca nog altijd met haar eigen problemen. De spanningen in haar gezin blijven aanhouden, onder andere door haar vele werkuren, waarbij een trauma uit het verleden haar ook parten speelt. Via de nodige flashbacks krijgen we hier een duidelijk zicht op. Deze flashbacks zien we ook bij de dader, die in het verhaal ook een grote rol krijgt. Niet alleen de ontvoeringen en moorden krijgen we mee, maar beetje bij beetje ook het idee erachter. Dat maakt het boek een stuk interessanter. 

Igor Znidarsic heeft een erg boeiende en intrigerende schrijfstijl. Dankzij de korte en duidelijke hoofdstukken leest het boek erg vlot. Tegelijk slaagt de auteur erin om zijn beschrijvingen beeldend weer te geven. Dat maakt dat je het plegen van de moorden zo voor je kunt zien. En deze kunnen redelijk gruwelijk zijn. Al is het boek op dat vlak de mildste van de drie. Wat toch wel zonde is. 

Aangezien Koud zonder jou het laatste deel van de trilogie is, hebben de vaste personages al hun eigen goed gevormd karakter, waardoor de evolutie niet meer zo groot is. Hoofdpersonage Bianca is een echte workaholic, ze stort zich liever op haar werk dan haar priv√© problemen aan te pakken. Al lijkt er op het einde iets te veranderen, en doet ze ook haar best om eens iets leuks met haar gezin te doen. Maar al bij al weinig beweging op dat vlak. Gelukkig is de troef van Igor Znidarsic om sterk psychologisch in te spelen op de persoonlijkheid en het gedrag van de dader. Je ziet hoe zijn jeugd was, de band met zijn ouders, hoe hij opgroeide. Gedurende het hele verhaal zie je zijn evolutie tot wie hij nu is: een moordenaar zonder empathie. En dit tilt het verhaal absoluut naar een niveau hoger. 

Na het lezen van de vorige twee boeken van Igor Znidarsic, was ik heel nieuwsgierig naar dit derde deel. En ook nu weer heb ik enorm genoten van het boek. De plot zat subliem in elkaar, en het verwerken van een populair thema is geniaal gevonden. En dan nog dat totaal onverwachte einde… Alleen mocht het voor mij nog n√©t dat tandje harder en gruwelijker zijn, zoals bij de vorige boeken het geval was. In ieder geval is Koud zonder jou een waardige afsluiter van het drieluik. Daarom krijgt het van mij een dik verdiende vier sterren!

Severine  
Perfecte Buren

Lees HIER de recensie van 'De Blindganger'



Blogtour 'Fort Enigma' - Dianne Arentsen



Genre: jeugdboek fictie 10-12 jaar
Uitgever: Zilverbron
ISBN: 9789463081979
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina's: 333
Uitgave: maart 2020

Met dank aan Dianne Arentsen voor het recensie-exemplaar.

Fort Enigma ligt op Stormheuvel, een eiland in de Keltische Zee tussen Engeland en Frankrijk. Het is de plek waar professor Inventus woont. Hij organiseert voor de derde keer een toernooi voor kinderen met uitzonderlijke talenten. Door middel van het oplossen van raadsels en puzzels en het maken van opdrachten kunnen de kinderen laten zien hoe snel, slim en dapper zij zijn. De winnaar verdient een zeer mooie prijs. De Nederlandse Lex is een van de ruim tweehonderd kinderen van over de hele wereld, die door professor Inventus uitgekozen zijn vanwege hun goede prestaties op school. Het toernooi duurt vijf dagen en na elke opdracht vallen er kinderen af. Om de finale te halen moet Lex bij de laatste zes zitten. Tijdens de opdrachten krijgt Lex af en toe een raar gevoel alsof er iets niet klopt. Hoorde hij nou iemand om hulp roepen of was dat zijn fantasie? Verder gaan er onder de kinderen verhalen rond dat ze stemmen hoorden die niet menselijk waren. De onderbuikgevoelens groeien bij Lex, vooral als blijkt dat professor Inventus is verdwenen. Sinds de eerste dag heeft niemand hem meer gezien. Ook zijn er een paar kinderen die zich steeds raadselachtiger gaan gedragen.

Aan het begin van het boek is er een duidelijke uitleg hoe je het boek gaat lezen. Je begint in kamer 1, de ontvangstzaal. Het leuke aan dit boek is, dat het interactief is. Zo worden hoofdstuk 1 t/m 23 geen hoofdstukken genoemd maar kamers. Door middel van het oplossen van een puzzel of raadsel weet je welke kamer de volgende is. Je leest het verhaal dus niet van begin tot eind, maar kriskras door elkaar heen. Je weet van te voren niet altijd waar je in het boek terecht gaat komen. Je beleeft het avontuur via het hoofdpersonage Lex, je bent uitgekozen als zijn lector, een robotbegeleider die toezicht houdt en alles rapporteert. Soms kun je zelf kiezen waar je uitkomt als Lex een bepaalde actie moet ondernemen, jij als lezer kiest welke stap Lex gaat nemen. Afhankelijk van deze keuze zorgt het ervoor dat het boek door elke lezer net iets anders wordt ervaren. De basis van het verhaal blijft hetzelfde. 

Een leuke extra toevoeging is dat er bij bepaalde kamers opdrachten zijn die alleen online beschikbaar zijn. Dit wordt duidelijk vermeld. Je krijgt daarvoor een QR code die je kunt gebruiken. Het is voor het verhaal niet noodzakelijk om deze opdrachten te doen, het is een extraatje. Maar het is wel erg leuk om te doen. Om de lezer een handje te helpen, staat er bij de nieuwe kamer die je hebt ontdekt via de vorige, uit welke kamer je moet zijn gekomen. Klopt dat niet, dan moet je terug naar de kamer waar je vandaan komt en de instructie nog eens goed doorlezen, zodat je weet dat je de juiste volgorde doorloopt.

Als de opdrachten te moeilijk zijn, kun je altijd nog achterin het boek kijken waar de antwoorden te vinden zijn. Eerlijk gezegd heb ik wel eens moeten spieken, sommige raadsels waren een behoorlijke uitdaging. Tijdens de finale krijg je te maken met veel van deze keuzes. Elke keuze is een ander vervolg van het verhaal. Je kunt dus steeds op een andere manier proberen de finale te winnen. Ik heb elke mogelijkheid gelezen, omdat ik dit boek als recensieboek heb gelezen. Het feit dat je zelf invloed hebt op het verloop van het verhaal, maakt Fort Enigma zo bijzonder. Ondanks dat je zelf het verloop van het verhaal grotendeels bepaalt, was het niet voorspelbaar en was ik aangenaam verrast door het spannende einde.

Het verhaal rondom de puzzels is ook erg spannend. Ze vormen samen een goede combinatie. De personages zijn ook goed neergezet, elk heeft zo zijn of haar eigen bijdrage aan het verhaal. Ik heb vooral genoten van het hoofdpersonage Lex. Hij is verlegen en voelt zich een beetje een buitenbeentje tussen de andere kinderen. Gelukkig vindt hij al snel aansluiting bij een groepje en ze proberen (voor zover de opdrachten het toelaten) samen te werken om een voorsprong te krijgen op de anderen. Als Lex door begint te krijgen dat er bepaalde zaken niet kloppen voel je goed zijn ongemak. Hij heeft echter geen idee heeft wat het zou kunnen zijn. Kan het te maken hebben met de legende van de draak van Fort Enigma?

Wat een ontzettend leuk boek is dit! Het was een echt avontuur en ik genoot van de puzzels en raadsels en de ontdekkingen van de personages die zij deden aan de hand van de oplossingen, die je dus als lezer zelf hebt ontdekt. Dit zorgde ervoor dat ik mij erg betrokken voelde bij het verhaal, alsof ik een van de personages was. Fort Enigma is weliswaar een jeugdboek, ik ben er van overtuigd dat ook volwassenen het kunnen waarderen. Ik heb mij in ieder geval erg goed vermaakt en genoten van het verhaal.

Ik geef Fort Enigma graag 5 sterren, niet alleen vanwege het spannende verhaal, de goede combinatie tussen het verhaal en de puzzels/raadsel, maar vooral ook omdat ik mij heel erg vermaakt heb met het boek. Het was zo’n  enorm leuke ervaring, ik kan het boek iedereen aanraden!

Jeanine
Perfecte Buren