woensdag 24 april 2019

'Een tweede kans voor Jazz' – Simone Luijten



Genre: roman
Uitgever: Loft Books
ISBN: 9789047204749
Uitvoering: ePub
Aantal pagina’s: 74
Uitgave: februari 2019

Dank aan Loft Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.


In Een tweede kans voor Jazz maken we kennis met Lisa die als vrijwilligster in het dierenasiel werkt. Ze kan het goed vinden met alle honden, maar Jazz heeft toch wel haar hart veroverd. Ondanks dat het een lieve hond is, zit ze al een tijdje in het asiel. Lisa heeft al verschillende keren op het punt gestaan om haar te adopteren, maar haar woonsituatie is niet geschikt voor een hond. Naast dat Lisa dol is op honden, is ze ook vaak in het asiel te vinden vanwege dierenarts Richard. Deze knappe man is single en Lisa verlangt al tijden naar een date met hem. Wanneer er een nieuwe puppy wordt binnengebracht in het asiel, geeft dit zowel Lisa als Jazz de kans op wat vrolijkheid in hun leven.


Simone Luijten heeft met Een tweede kans voor Jazz een vlotte en leuke roman geschreven waarbij je als lezer getrakteerd wordt op veel hondenliefde met hier en daar wat grappige momenten. Zodra je naar de cover van het boek kijkt word je al vrolijk zeker als dierenliefhebster. Het verhaal zelf is wel vrij kort. Het boek beslaat nog geen honderd pagina’s waardoor de gehele verhaallijn snel wordt verteld en er weinig ruimte is om echt diep in te gaan op gebeurtenissen. Voor mij is dit dan ook een zeer geschikt boek om lekker te lezen als je even een paar uurtjes voor jezelf hebt of wanneer je ergens moet wachten. 

Ondanks dat het verhaal maar kort is en er dus weinig ruimte is voor echte diepgang, zijn de personages wel sterk neergezet. Lisa wordt omschreven als een normale jonge vrouw waarmee veel vrouwen zich kunnen identificeren, maar ook de overige personages komen allemaal heel normaal over. Dit is zeker voor een kortverhaal erg prettig omdat je zo ook sneller een band opbouwt en het niet zo is dat je aan het einde van het verhaal nog geen hoogte krijgt van een personage. 


Ik ben dan ook aangenaam verrast dat Simone in zo weinig bladzijden zo een leuk verhaal heeft kunnen schrijven. Zelf lees ik normaal gesproken maar weinig boeken die minder dan honderd pagina’s hebben gewoonweg omdat veel boeken voor mijn gevoel te weinig hebben laten zien in zo weinig pagina’s. Ik geef dan ook eerlijk toe dat ik na het lezen van dit boek meer open sta voor korte verhalen en het soms ook weleens prettig is om een korter verhaal te lezen. Dit boek krijgt van mij dan ook 4 sterren en ik hoop eigenlijk dat er nog meer verhalen over het dierenasiel zullen volgen.


Claudia van Koolwijk 
De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: