woensdag 5 februari 2020

‘Wat doe je daar nu eigenlijk?’ – Sonja ‘t Hart-Hartog



Genre: verhalenbundel
Uitgeverij: de Graaff
ISBN 9789077024294
Aantal pagina’s: 80
Uitvoering: paperback
Verschijningsdatum: 2008

Met dank aan Uitgeverij de Graaff voor het leesexemplaar.

Bewoners en patiënten in een verpleeghuis hebben niet alleen behoefte aan lichamelijke verzorging, ze hebben vaak ook behoefte aan geestelijke ondersteuning. Soms is dat een pastor, soms een dominee maar in het geval van Sonja ’t Hart-Hartog is dat een humanistische geestelijke verzorger. Een mond vol maar ook een hart vol!

Sonja neemt ons mee in de alledaagse praktijk in een verpleeghuis waar de ene bewoner zijn of haar laatste dagen slijt en de andere zich voorbereidt op een leven na het revalideren. Elke bewoner heeft zijn of haar specifieke behoefte aan ondersteuning en de humanistische geestelijke verzorging is daar een welkome aanvulling bij.

De auteur gunt ons een kijkje in het verpleeghuis, een kijkje door haar ogen. Geen sombere beschouwingen, het zijn meer anekdotes, met weinig woorden en helder taalgebruik. De lezer komt er al lezend achter hoe belangrijk het bieden van totale zorg is, dus niet alleen het verzorgen van een lichaam maar juist ook die van de geest. Ze maakt het belang van haar bijzondere beroep duidelijk. Haar dienstverlening houdt niet op bij de dood. In ‘We kunnen die Ouwe toch niet zó onder de grond stoppen!’, ondersteunt ze een zoon door zijn woorden te laten horen in een herdenkingsdienst. In ‘Een man van niks en een vader van niks’, helpt ze een patiënt om te reflecteren op zijn leven, hoe moet hij verder gaan nu hij niet meer die man is die hij vroeger was. Schrijnend is het verhaal in ‘Ze ligt daar zo alleen!’ En toch weet de auteur ook hier nog een positieve wending aan te geven.

Zware onderwerpen als euthanasie, worden met zorg verteld. Zorg, daar is het hele boekje mee doordrenkt. Zorg voor kwetsbare patiënten en bewoners, totale zorg en aandacht. Zorg die niet mag worden uitgedrukt in zorgminuten en werkprocessen. Geestelijke verzorging laat zich niet in algemene termen vangen. Hoewel het boekje ‘al’ uit 2008 stamt, is het nog verrassend actueel.
  
Mijn mening
Je mag eigenlijk hopen dat een aantal mensen uit de politiek dit bijzondere boekje onder ogen krijgen! De auteur weet een lans te breken voor meer en betere zorg voor patiënten en bewoners in een verpleeghuis. Niet alleen fysiek maar vooral kijkend naar het totale plaatje, de mens in de patiënt. Laten we toch vooral niet verder bezuinigen op de zorg voor onze naasten! De titel is goed gekozen. In dit boekje laat de auteur zien wat haar bijzonder veelzijdige beroep inhoudt. Veel mensen hebben immers geen idee wat ze daar in dat verpleeghuis doet.

De cover laat een tekening zien van een patiënt in een bed naast een openstaand raam. Het open raam staat voor vrijheid en de buitenwereld. De patiënt is niet opgesloten maar staat wel voor een overgang, naar buiten of naar de dood. Het boekje leest vlot weg, het bevat humor daar waar het kan, zware onderwerpen worden niet vermeden maar houden altijd een luchtige ondertoon. Voor beleidsmakers een must om te lezen, alleen daarom al vijf sterren (!), voor zorgmedewerkers een boekje met (h)erkenning.
  
Jeannie
Perfecte Buren.


Geen opmerkingen: